Wat cabaret je kan leren

Soms vallen dingen helemaal op hun plaats. Afgelopen vrijdag had ik een workshop waarin ik werd gevraagd aan welke 10 dingen ik me het meest ergerde. Ik moest er daarna 9 weg strepen. Die ene die overbleef was voor mij ook eentje waar ik me echt en ook vaak aan erger.

Keer het om

Het mooie was dat ik die ergernis niet gewoon mocht delen met de groep, maar dat ik – het was een workshop cabaret maken – dit voor de groep mocht delen. En nee, niet gewoon, ik moest juist vertellen en laten zien waarom dit zo leuk was. Helemaal tegenovergesteld dus.

Ik ben voor de groep gaan staan – best uit mijn comfortzone, maar ook heel leuk – en vertelde dat ik het heerlijk vind om gewoon lekker mijn eigen weg te gaan, gewoon steady vooruit te gaan naar waar ik wil zijn, waarbij ik me door niemand van mijn pad af laat leiden.

Heerlijk mijn eigen weg gaan

Ik stoor me niet aan hen die links voorbij scheuren, ik stoor me niet aan hen die rechts voorbij scheuren en ik stoor me niet eens aan diegenen die me snijden of hun middelvinger naar me opsteken. Ik ga gewoon mijn eigen weg, heerlijk!

Je snapt inmiddels vast wel wat ik bedoel, waar ik me aan erger. De zin “Ik blijf gewoon lekker 90 rijden op de middenbaan waar ik 120 mag.” maakte in ieder geval heel veel duidelijk aan mijn publiek. Ik sloot af met ‘Ik ben lekker mijn authentieke zelf!” en kreeg een daverend applaus. Heerlijk.

Ik leerde dat je, wanneer je iets, waar je je aan ergert, wat je heel vervelend, vanuit het perspectief bekijkt dat je het juist heel leuk vindt, dat het dan heel anders voelt. Het werpt er een heel ander licht op.

Kijk gekleurd

Zo kun je dus naar veel meer dingen kijken. Niet zo zwart, maar gekleurd. Wie weet wat je er van leert, wat voor inzichten je krijgt. Het maakt het in ieder geval veel luchtiger. Voor mij ook de reden de workshop te volgen.

Hoe maak ik van een ‘zwaar’ onderwerp als narcisme mijn lezingen, workshops en meer toch luchtig? Hoe haal ik mezelf uit dat serieuze waar ik dan in beland, waar mijn cliënten in belanden?

Weet je wat ik me nog meer heb gerealiseerd, later na de workshop: ik wil die persoon zijn die op de middenbaan rijdt! Niet om anderen te ergeren, zo ver wil ik niet gaan, maar het idee om lekker mijn eigen gang te gaan, mijn eigen weg te volgen, mijn authentieke zelf te zijn, dat is helemaal top.

Blessing in disguise

Ik ben door wat ik in mijn leven ben tegen gekomen, zeker op het gebied van mannen met narcistisch gedrag, van mijn eigen pad af gegaan, ben mezelf kwijt geraakt en ook het vertrouwen in mezelf. Ik heb mezelf weer opgepakt en opgebouwd, nu is het tijd voor mij!

Ik kan narcisme zien als blessing in disguise. Dat deed ik eigenlijk al, maar het is me nu nog duidelijker geworden. Door voorbij het verdriet, de boosheid, de ergernis te kijken, voorbij wat me is aangedaan, kan ik zien dat het me geholpen heeft te worden wie ik ben, te doen wat ik nu doe. Wellicht had ik anders nooit gestaan waar ik nu sta. En zeker niet op een podium.

Het is tijd om mijn eigen pad te volgen dus – lekker op de middenbaan – en dan niet egoïstisch zoals een narcist, maar met respect naar anderen vanuit het respect naar mezelf. Grappig dat iets waar je je aan ergert je zoveel inzichten geeft, alleen door er anders naar te kijken. En wat ze zeggen over uit je comfortzone stappen klopt. Ik heb het weer mogen ervaren.

Leren acteren

Ben je ook toe aan anders denken, aan omdenken als het ware, doe dan mee aan de training Liefde als pleister tegen narcisme. We gaan geen cabaret maken, maar wil je leren acteren, dan ben je welkom op de training Sterk staan tegenover narcisme.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *