Kies voor zelfcompassie, zeker met een narcist in je leven

Deze reactie kreeg ik op het blog om niet boos te worden op jezelf als de narcist je verrast met gedrag. En je niet adequaat hebt gereageerd, als je het gevoel hebt er toch weer te zijn ingetrapt. Hoe stom dat is van jezelf. Weet dat je hebt gedaan wat je kunt. En besef je dat je hebt bijgeleerd. Zo kom je steeds meer beslagen ten ijs.

Dubbel en dwars geraakt

Dat gevoel van falen, van boos worden op jezelf, de woorden die daarbij horen, vormen zelfkritiek. Dat veroorzaakt net zo veel stress in je lijf als woorden van de narcist en zorgt dat je dubbel en dwars wordt geraakt. Wist je dat je tegen jezelf dingen zegt die je nooit tegen een vriendin zou zeggen?

Stop daarmee

Hoe? Het antwoord is zelfcompassie. Compassie is het lijden van anderen onderkennen en hen troosten. Zelfcompassie is het lijden van jezelf onderkennen en jezelf troosten. Het is omarmen van alles wat je bent en doet, ook de minder leuke dingen. Zonder oordeel, vanuit zachtheid. Vriendelijk tegen jezelf zijn.

Het valt niet mee

Het valt helemaal niet mee om zelfcompassie toe te passen. Zeker niet als je zoveel jaren kritiek over je heen hebt gekregen. Voor van alles en nog wat bent uitgemaakt. Overal de schuld van hebt gekregen. Te horen hebt gekregen dat je gek, dom, vet, stom etc. bent.

Gaan geloven

Als je iets vaak genoeg hoort, ga je het geloven. Het wordt een beperkende overtuiging. Je hoeft trouwens niet eens een narcist in je leven hebben om streng voor jezelf te zijn. Je krijgt dit al mee in je opvoeding. Thuis, op school, de kerk etc. En wat dacht je wat de Nederlandse cultuur met je doet? Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Loop niet naast je schoenen. Wat zullen de buren denken? Je mag jezelf niet zijn, je moet je aanpassen.

Bekende stemmen?

Het zijn de stemmen in je hoofd. Soms je eigen stem, andere keren hoor je letterlijk de bron: je vader, moeder, meester of juf, broer of zus, muziekleraar, dominee, (ex-)partner etc. Al die stemmen vormen jouw interne criticus. Jouw moeten, jouw ‘zoals het hoort’.

Vriendelijke gedachten

Daarom is het belangrijk om je bewust te worden van wat je denkt, zodat je je gedachten actief kunt omvormen naar vriendelijkere varianten. Zodat je er affirmaties – positief bekrachtigende bevestigingen – tegenover kunt zetten. Dat is zelfcompassie.

Instant geluk

Een andere manier is dankbaarheid voelen. Je legt daarmee de focus op wat er wél goed gaat, wat fijn is, wat een goed gevoel geeft. Grote momenten of juist hele kleine. Dankbaarheid zorgt dat het gelukshormoon oxytocine vrijkomt. Dit hormoon geeft een instant geluksgevoel. Dat krijg je ook van huidcontact, zoals knuffelen – met een ander, je huisdier, jezelf – en van massages. Die kun je van een ander krijgen, maar ook jezelf geven. Probeer het maar uit en ervaar.

Er voor jezelf zijn

Vriendelijk voor jezelf zijn is ook zorgen voor momenten van ontspanning. Denk aan wandelen of door zo nu en dan bewust adem te halen. Heel simpel drie keer met aandacht ademhalen, langzamer dan je gewend bent, door je neus in een uit. Als je dat paar keer per dag doet, zul je al snel merken wat een rust dat brengt. Korte momentjes waarin je voor jezelf zorgt. Simpelweg omdat je het waard bent.

Gedeelde smart

Besef je ook dat je er niet alleen in staat. Je bent niet de enige die het of iets meemaakt. Lijden hoort bij het leven. Laat deze gedachte een troost zijn. Het is uiteraard belangrijk dat je door het gevoel heen gaat als je iets meemaakt, want dat is jouw proces. Het is niet opeens minder erg omdat de ander iets ergers meemaakt. Je hebt het te doorvoelen, maar waak ervoor dat je er als een slachtoffer in blijft hangen.

Lukt het toch niet?

Weet je dit alles eigenlijk wel, maar lukt het (vaak) niet? Komt er dan nog meer zelfkritiek omdat het niet lukt? Word je boos? Je kan dan op een punt komen waarin je in een neerwaartse spiraal terechtkomt. Dan wordt het nog lastiger om lief te zijn voor jezelf, om zelfcompassie toe te passen en komt er nog meer spanning en stress.

Het werkt bij mij net zo, maar ik begrijp inmiddels gelukkig hoe het komt. Hoe mijn vecht- en vluchtmechanisme me aanstuurt. Dit helpt me om niet boos te worden en/of om juist tegen mezelf te zeggen: “Ik doe het goed, ik doe het hartstikke goed!” Dat lukt me echt niet iedere keer, en dat is ook oké. Ook dat is zelfcompassie. Wil jij ook werken aan zelfcompassie, aan bewustwording? Je bent van harte welkom.

Wil je reageren op dit blog? Je bent van harte welkom. Het blog staat openbaar en je reactie ook. Je kunt altijd anoniem reageren. Je mailadres wordt nooit zichtbaar gemaakt.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *