Het is vooral de onmacht die me trof

Wat ik me vooral herinner tijdens en na mijn relatie met een narcist is de onmacht die ik voelde .

Het wel voelen dat het niet goed zat, maar niet weten wat te doen.
Het wel merken, de steken onder water, maar niet weten wat te doen.
Het wel voelen dat ik steeds verder van mezelf af dreef, maar niet weten wat te doen.

Niet weten wat te doen

Het wel reageren op wat hij deed, maar alsnog de schuld zelf krijgen en dan niet meer weten wat te doen.
Het wel ‘niet emotioneel’ willen reageren, maar er toch in schieten en niet weten wat te doen.
Het wel willen loslaten van schuld en schaamte, meer niet weten wat te doen.

Zo kan ik nog wel even door gaan. Is dit herkenbaar voor jou?

Onmacht is voor mij het missen van controle. Het geen zeggenschap hebben over mijn leven. Het niet mijn eigen leven leiden. Afhankelijk zijn.

Altijd afhankelijk van een ander

Een ander die jou vertelt hoe je moet leven, wat je lekker vindt, wat je draagt, of je werkt of niet, of je je familie en vrienden ziet of niet. En meer.

Zelfs als je uit elkaar bent, heeft die ander nog dat effect. Direct en/of in je hoofd. Via de kinderen. Zelfs als je leven verder goed gaat. Juist dan komen ze tot actie, het is alsof ze het ruiken. Je hebt geen controle. Dat voelt zo onmachtig.

Tot ik ontdekte hoe ik er toch controle kon krijgen

Niet via hem, maar via mijzelf.
Ik ben, heel eerlijk, echt wel een tijdje naar hem blijven wijzen. Hij was de schuld van hoe ik me voelde, dat ik moe bleef, maagklachten en meer had.

Dat bracht me geen steek verder, eigenlijk ging het alleen maar slechter met me. Als hij de schuld was, hoefde ik niet naar mezelf te kijken.

Tot ik besloot niet meer naar het verleden te kijken. Ik kon daar niets meer aan veranderen. Ik kon wel veranderen hoe ik er naar keek. Hoe ik erover dacht.

Zelf bepalen hoe je voelt

Want je gedachten bepalen wat je voelt. Wat je voelt, bepaalt hoe je je gedraagt. En dat bepaalt weer het resultaat.

Wil je een ander resultaat, dan is het dus zaak om anders te denken. Stel je eens voor wat het met je doet als je je eigen verhaal kunt herschrijven?

Ook ging ik steeds meer verantwoordelijkheid voor mijn leven nemen. Ik heb mogen ervaren dat een van de goede dingen van omgaan met een narcist juist het leren kennen van onmacht is.

Daardoor kende ik die kant van de spiegel en kon ik me gaan richten op de andere kant: macht. Ik nam langzaam maar zeker de macht over mijn leven terug en dat bevalt me prima.

Kiezen voor de andere kant van de spiegel

Het hielp me sterker te staan tegenover narcistisch gedrag én maakte dat ik er minder last van had. Het kwam minder hard aan. Minder diep en minder lang. Nog steeds.

Het is niet alleen de macht over je eigen leven terug nemen, het betekent ook dat je (voormalige) partner steeds minder macht over je krijgt.

Hoe zou jij het vinden om voor de andere kant van de spiegel te kiezen? Om weer meer en meer je eigen leven te leiden?

Voor mij betekent deze andere kant ook een hele andere manier van leven. Als coach, counsellor, kan ik, met mijn kennis over narcisme, met mijn eigen ervaring er mee, maar vooral met mijn ervaringen over het herstel er van, anderen helpen. Dat maakt mij blij.

Jou te mogen vertellen over narcisme, zodat je weet wat het is, zodat je gewaarschuwd bent en er niet (meer) mee te maken krijgt. Jou te mogen begeleiden met kiezen voor de andere kant van de spiegel, zodat ook jij weer de macht over je leven over neemt, je eigen leven in vrijheid mag genieten.  Dat maakt me ook blij.

Heb je behoefte aan nog meer informatie over omgaan met en herstellen van narcisme?  Schrijf je via deze link in en ontvang regelmatig mijn tips & inspiratiemails.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *