Wat ben ik trots dat ik er weer sta na narcistisch misbruik

Een aantal jaren na mijn scheiding kreeg ik van vrienden het compliment: “Je staat er weer!” Ze hadden gezien hoe ik jaren ineenkromp als ik naast mijn ex-partner stond. Dat deed ik niet meer. Zelf wist ik dat niet eens. Het voelde goed dat te horen. Ik voelde me krachtiger dan ik me ooit had gevoeld. Ik was kleiner dan klein uit mijn relatie gekomen.

Toch was ik het niet helemaal eens met het compliment. Ik stond er wel, dat klopte, maar was juist doorgeslagen naar de andere kant. Waar ik mezelf eerst wegcijferde, gedroeg ik me nu tegenovergesteld. Ik gaf aan niets en niemand meer toe. Mijn hart zat op slot, ik zou het me niet nog een keer laten gebeuren.

Als een schaduw van mezelf

Ik was door de scheiding kapot van verdriet, van boosheid. Niet dat ik dat voelde, nee, daar zorgde ik wel voor. Ik ging harder werken, nog meer uit. Dat, en de zorg voor mijn kinderen, hield me op de been. Ook mijn schuldige gevoel dat het me niet gelukt was het gezin bij elkaar te houden, stopte ik daaronder weg.

De reacties van vrienden als ‘Ben je nou nog niet over hem heen?’ maakte dat ik me ook nog eens schaamde. Het gaf me het gevoel niet normaal te zijn. Ook dat wilde ik niet voelen, maar mijn lichaam deed het voelen voor me. Ik kreeg chronische lichaamsklachten.

Van de regen in de drup

Jaren ben ik op zoek geweest naar manieren om weer gezond te worden. Ik heb heel wat (alternatieve) artsen bezocht, heel wat pillen geslikt en diëten gevolgd. Ik weet nu dat ik veel beter naar mezelf had kunnen zoeken, naar manieren om te voelen, te verwerken, te helen.

Ik dacht in een paar blauwe ogen en woorden vol liefde de redding te hebben gevonden. Maar in plaats van me beter te gaan voelen, werd het alleen maar erger. Ik kwam van de regen in de drup. Het was niet zijn schuld, want ik had het al, zei hij. Zoals alles mijn schuld was of van iets of iemand anders. Wat voelde het als een bevrijding toen ik deze relatie beëindigde.

Eindelijk groei

Pas jaren later, toen ik over narcisme en narcistisch misbruik hoorde, kwam het begrip. Begrip over wat ik had meegemaakt en wat het met me had gedaan. Begrip waarom mijn herstel zo traag ging. Dat de relatie helemaal geen wondermiddel was. Die had me alleen nog maar verder van mezelf gebracht.

Ik wist eindelijk wat ik te doen had: mezelf opbouwen, mijn gevoelens omarmen, alsnog te rouwen om beide relaties. Alleen ik kan dat doen. Het is mijn verantwoordelijkheid, van niemand anders. Daar heb ik hulp bij gezocht. Nu, dankzij mijn herstel- en groeiproces, kan ik pas écht zeggen: ‘Ik ben trots op mezelf, ik sta er weer na narcistisch misbruik!’

Ook trots op jezelf zijn na narcistisch misbruik?

Denk jij ook met een narcist te maken te hebben (gehad)? Herstellen van narcistisch misbruiken weer trots kunnen zijn op jezelf, is complex. Ik kon het niet alleen en wil jou daar graag bij helpen met alle ervaring en kennis die ik heb. Wil je weten hoe? Plan een focussessie met me in, dan spreken we elkaar binnenkort.

Wil je reageren op dit artikel? Graag. Weet wel dat zowel het artikel als jouw reactie openbaar is.  Dit artikel is eerder geplaatst bij Blogzinnig.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *